Niepłacenie alimentów może również spowodować wpis do rejestru dłużników. Ma to poważne konsekwencje dla możliwości nie tylko zaciągnięcia pożyczki, czy wzięcia kredytu pod zakup nieruchomości, ale też ma wpływ na tak codzienne czynności, jak zawarcie umowy z operatorem sieci komórkowej czy dostawcą Internetu. Coraz powszechniejszą praktyką jest również weryfikowanie swoich kontrahentów w tego typu rejestrach w relacjach biznesowych, może mieć to zatem wpływ na prowadzenie działalności gospodarczej.

Równie istotnym, o ile nie poważniejszym, skutkiem jest narażenie się na odpowiedzialność karną. Przed nowelizacją kodeksu karnego wprowadzoną w 2017 roku wyłącznie uporczywa niealimentacja stanowiła znamię tego przestępstwa, co często powodowało, że obowiązani płacili jedynie część należnych kwot, a w przypadku wszczęcia postępowania karnego bronili się twierdząc, że płacą, ile mogą, a na więcej ich po prostu nie stać. Po wprowadzonych zmianach, takie tłumaczenia nie mają już jednak znaczenia, dla wypełnienia znamion tego czynu wystarczy bowiem, że suma zobowiązań stanowi co najmniej równowartość trzech rat alimentacyjnych. Ma to swoje wymowne przełożenie w statystykach skazań. O ile przed nowelizacją było to zaledwie kilka tysięcy wyroków rocznie, to poczynając od roku 2018 liczba wyroków skazujących za niealimentację to nawet niespełna pięćdziesiąt tysięcy rocznie!

Ściganie przestępstwa niealimentacji następuje na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego. Zgodnie z jednolitym poglądem w judykaturze, wniosek o ściganie w imieniu małoletniego może również złożyć drugi z rodziców, na ręce którego renta alimentacyjna winna być wypłacana. Przestępstwo to jest zagrożone karą nawet dwóch lat pozbawienia wolności.

Powyższe okoliczności powodują, że warto zadbać o swój interes już na etapie rozstrzygania przez sąd o wysokości renty alimentacyjnej, ryzyko niepożądanych konsekwencji jest bowiem zbyt duże.
Zachęcamy również do zapoznania się z informacjami dotyczącymi postępowania w sprawach o alimenty dostępnymi tutaj.

The post Uchylanie się od zapłaty alimentów first appeared on Jakub Zbierski.

Innym niezwykle istotnym czynnikiem jest szybkość postępowania. Na ponad 55 tysięcy rozwodów bez orzekania o winie któregoś z małżonków orzeczonych w Polsce w 2019 roku, ponad 22 tysiące wyroków zapadło w przeciągu trzech miesięcy od złożenia powództwa, a ponad 90 procent tych spraw zakończyło się przed upływem roku, przy czym należy brać pod uwagę, że w rozwodzie sąd nie orzeka tylko o winie, ale też o tak istotnych kwestiach, które mogą wpływać na czas procesu, jak władza rodzicielska, kontakty za małoletnimi dziećmi, czy alimenty. Tymczasem na niespełna czternaście tysięcy procesów rozwodowych, w których sąd decydował o winie w rozpadzie małżeństwa, znacznie ponad dziewięć tysięcy trwało ponad siedem miesięcy, w tym ponad połowa z nich trwała rok i dłużej. Nie ulega zatem wątpliwości, iż to właśnie ustalenie winy w rozwodzie najczęściej powoduje, że sprawy te trwają latami.

Ważnym czynnikiem jest również fakt, że jedynie osiem procent rozwodów kończy się orzeczeniem winy jednego z małżonków. Dzieje się tak dlatego, że sądy przy rozstrzyganiu winy nie biorą pod uwagę, czy ktoś przyczynił się do rozkładu małżeństwa bardziej lub mniej. Dla sądu nie ma znaczenia, że jedna ze stron ponosi przeważającą winę. Jeżeli druga strona choćby w najmniejszym stopniu również przyczyniła się do rozstania, sąd uzna, że obie strony ponoszą za to winę. Takie ryzyko powoduje, że wiele osób, pomimo początkowego bojowego nastawienia, ostatecznie odpuszcza i nie domaga się rozstrzygnięcia w tym zakresie.

Po co nam zatem orzeczenie winy drugiego małżonka? Poza oczywistą chęcią udowodnienia drugiej stronie, że to on/ona są „tym złym”, ma to również znaczenie prawne. Przede wszystkim małżonek wyłącznie winny nie może domagać się od drugiej strony alimentów, natomiast małżonek niewinny z takim roszczeniem może wystąpić, jeżeli rozwód pociągnął za sobą znaczne pogorszenie się jego sytuacji materialnej. Co istotne, w przeciwieństwie do sytuacji, kiedy wina w rozwodzie nie jest rozstrzygana, albo wina leży po obu stronach, nie musi on popaść w niedostatek. Innymi słowy, jeżeli małżonek wyłącznie winny zarabia zdecydowanie lepiej, to nawet jeżeli małżonek niewinny ma stałe źródło utrzymania, ale rozwód spowodowałby znaczne pogorszenie jego standardu życia, może on domagać się zasądzenia renty alimentacyjnej.

Inną niezwykle istotną kwestią jest następna batalia, która czeka byłych małżonków, a więc podział majątku wspólnego. Znakomita większość rozwodów z orzekaniem o winie skutkuje również brakiem porozumienia w przedmiocie rozdzielenia wspólnego dobytku. O ile orzeczenie winy drugiego małżonka nie powoduje jeszcze konkretnych korzyści, to zapewnia nam swoista ochronę. Sąd Najwyższy wielokrotnie zajmował stanowisko, zgodnie z którym podział majątku nie może być przeprowadzony na niekorzyść małżonka niewinnego. W praktyce znaczy to, że jeżeli mamy np. do podziału majątek, w skład którego wchodzi kilka nieruchomości, to sąd tak je rozdzieli, aby przede wszystkim chronić interesy tego z małżonków, który nie ponosił winy za rozpad małżeństwa. Może mieć to również wpływ na możliwość rozłożenia na raty obowiązku spłaty drugiego małżonka, jeżeli przypadające nam przy podziale składniki majątkowe mają większą wartość, niż te przypadające małżonkowi winnemu.

Mniej istotną, ale również mającą znaczenie dla naszych portfeli kwestią, jest obowiązek zwrotu kosztów procesu. O ile przy braku orzekania o winie lub orzeczeniu o winie obojga małżonków koszty co do zasady znoszą się wzajemnie, to w przypadku orzeczenia winy jednego z małżonków zasadniczo przyjmuje się, że przegrał on sprawę rozwodową i w związku z tym sąd nakłada na niego obowiązek zwrotu kosztów procesu, na które składa się opłata od pozwu, koszty stawiennictwa świadków, koszty przeprowadzenia opinii biegłych czy koszty ustanowienia pełnomocnika, przynajmniej w części, w jakiej wynikają one ze stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.

Należy również pamiętać, że wina może posłużyć jako karta przetargowa przy negocjowaniu z drugą stroną jak najkorzystniejszych warunków rozwodu. Jakkolwiek, w przeciwieństwie do spraw np. o zapłatę, czy chociażby o alimenty lub ustalenie kontaktów z małoletnimi dziećmi, spraw rozwodowych nie można zakończyć ugodą, to sądy co do zasady uwzględniają zgodne wnioski stron i wydają wyroki zgodne z ustaleniami małżonków.

Wbrew temu co można przeczytać w niektórych artykułach internetowych, orzeczenie o winie nie ma jednak co do zasady bezpośredniego wpływu na orzeczenie o władzy rodzicielskiej, kontaktach, czy wysokości alimentów. Oczywiście kwestie te mogą pozostawać w nierozerwalnym związku, jak np. w sytuacji, kiedy małżonek wyłącznie winny jest alkoholikiem, ale przyczyn orzeczenia winy może być znacznie więcej, a może się nawet zdarzyć, że choćby poświęcenie się dzieciom i w konsekwencji ignorowanie małżonka będzie jednocześnie stanowiło powód rozpadu małżeństwa.

Serdecznie zapraszamy do umówienia się na spotkanie, w trakcie którego dopowiemy na wszystkie nurtujące Państwa pytania dotyczące wad i zalet dochodzenia winy drugiego małżonka w rozwodzie.
Zachęcamy również do zapoznania się z informacjami dotyczącymi postepowania rozwodowego dostępnymi tutaj.

The post Rozwód z winą drugiego małżonka – do czego nam to potrzebne? first appeared on Jakub Zbierski.

Czego tak naprawdę możemy się domagać od sprawcy kolizji lub wypadku bądź jego ubezpieczyciela? W pierwszej kolejności powinniśmy dochodzić zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego na czas naprawy. Wielu kierowców korzysta z auta jako narzędzia pracy i nie mogą pozwolić sobie na korzystanie z innych środków transportu, chociażby ze względu na ograniczenia czasowe. Obecnie zakłady ubezpieczeniowe nie kwestionują tego składnika szkody i zazwyczaj zwracają te koszty po wykazaniu ich poniesienia. W praktyce autoryzowane serwisy samochodowe w porozumieniu z właścicielem auta zazwyczaj dokonują cesji roszczenia i dochodzą zwrotu tych kosztów oraz kosztów naprawy bezpośrednio od ubezpieczyciela. Jeżeli natomiast serwis nie posiada samochodów zastępczych, uzasadnioną wydaje się możliwość wynajęcia samochodu zastępczego na własną rękę. Należy przy tym jednak pamiętać, że powinien być to samochód tej samej klasy co pojazd, który uległ uszkodzeniu. Poza tym zwrotowi podlega tylko koszt poniesiony za uzasadniony czas naprawy. Zdarzają się sytuacje, kiedy ubezpieczyciel kwestionuje czas naprawy i samowolnie obniża zwrot kosztów według własnych obliczeń. Należy zatem pamiętać, że jeżeli serwis wykonał naprawę, a właściciel pojazdu zwleka z jego odbiorem jednocześnie ciągle korzystając z pojazdu zastępczego, jego koszt może zostać przez zakład ubezpieczeniowy zakwestionowany.

Kolejnym składnikiem szkody, dochodzonym już zdecydowanie rzadziej, jest odszkodowanie za spadek wartości auta. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku chęci sprzedaży auto bezwypadkowe będzie cieszyło się zdecydowanie większym zainteresowaniem i potencjalnie osiągnie też wyższą cenę. Czy zatem odszkodowania za spadek wartości pojazdu możemy dochodzić tylko w przypadku sprzedaży samochodu? Odpowiedzi na to pytanie należy szukać w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 12 października 2001 roku (sygn. akt III CZP 57/01, OSNC 2002/5/57 stwierdził, iż odszkodowanie za uszkodzenie samochodu może obejmować oprócz kosztów jego naprawy także zapłatę sumy pieniężnej, odpowiadającej różnicy między wartością tego samochodu przed uszkodzeniem i po naprawie. Dalej Sąd wskazał, że wartość samochodu po jego naprawie to nic innego, jak jego wartość rynkowa. Ponieważ wartość ta w wyniku uszkodzenia, choć później wyeliminowanego, zmalała w stosunku do tej, jaką pojazd ten miałby na rynku, gdyby nie został uszkodzony, to kompensata powinna obejmować nie tylko koszty naprawy, ale także tę różnicę wartości. Zbycie samochodu jest przy tym takim samym uprawnieniem właściciela jak korzystanie z niego, wobec czego traci także znaczenie odróżnianie wartości użytkowej rzeczy od jej wartości handlowej. Miernikiem wartości majątkowej rzeczy jest pieniądz, a jej weryfikatorem rynek. Rzecz zawsze ma taką wartość majątkową, jaką może osiągnąć na rynku. Jak słusznie przy tym wskazał Rzecznik Ubezpieczonych, z obserwacji rynku motoryzacyjnego wynika wprost, że kupujący najczęściej poszukują pojazdów bezwypadkowych. Wówczas sprzedaż pojazdu, który jest pojazdem powypadkowym najczęściej wymaga obniżenia ceny w stosunku do cen pojazdów bezwypadkowych (Por. Utrata wartości

handlowej pojazdu, strona internetowa Rzecznika Finansowego: rf.gov.pl/najczestsze-pytania-i-odpowiedzi/Utrata_wartosci_handlowej_pojazdu__20879). W świetle powyższego zasadnym wydaje się twierdzenie, że odszkodowanie za utratę wartości pojazdu przysługuje poszkodowanemu także w przypadku, gdy nie planuje od razu sprzedawać swojego samochodu. Należy przy tym jednak pamiętać, że auta tracą na wartości wraz z upływem czasu i w miarę ich użytkowania, różnica w wartości auta bezwypadkowego i powypadkowego będzie zatem maleć.

Istotnym problemem jest przy tym określenie wysokości utraty wartości pojazdu na skutek wypadku. Brak jest jednoznacznych regulacji, które rozwiązywałyby ten problem, w praktyce najczęściej stosuje się Instrukcję Określania Rynkowego Ubytku Wartości Pojazdów przygotowaną przez Stowarzyszenie Rzeczoznawców Samochodowych EKSPERTMOT. Aby uzyskać taką wycenę należy udać się do rzeczoznawcy samochodowego lub np. do PZMotu. Koszt takiej wyceny to zazwyczaj kilkuset złotych, aczkolwiek w niektórych przypadkach może być wyższy. Uzasadnionym wydaje się przy tym dochodzenie zwrotu również tego kosztu od ubezpieczyciela. Obecnie brak jest jednolitej linii orzeczniczej w tym zakresie, niemniej jednak wskazać należy, iż Rzecznik Finansowy pod koniec 2018 roku złożył wniosek o uchwałę Sądu Najwyższego, która jednoznacznie rozstrzygałaby to zagadnienie.

The post Wypadek samochodowy – co nam się należy od sprawcy lub ubezpieczyciela? first appeared on Jakub Zbierski.

Obecnie projekt znajduje się na etapie konsultacji społecznych i konsultacji międzyresortowych. O dalszych postępach prac będziemy Państwa informować na bieżąco.

The post Kancelaria uczestniczy w pracach nad projektem nowelizacji ustawy – Prawo farmaceutyczne oraz ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii first appeared on Jakub Zbierski.